CHP'li Onur Öymen'in "Dersim'de, Çanakkale'de analar ağlamadı mı?" diye sormasıyla başlayan tartışma, 60 yıldır sessiz sedasız süren bir hak arama mücadelesini gün ışığına çıkarttı. 1938'de Dersim'den sürülen, 1947'de afla geri dönen Dersimliler, Tunceli Bayındırlık ve İskân Müdürlüğü'ne sürgünle yitirdiklerini geri almak için dilekçe üzerine dilekçe veriyor. 1938'de, beş yaşındayken ailesiyle birlikte sürülen Ali Tan dilekçesinde yaşadıklarını şöyle anlattı: "Bizi Bilecik'in Gölpazarı ilçesinin Üzümlü köyüne sürdüler. Orada bize arazi verildi. 1947'de afla bağlarımızı, evlerimizi Bilecik'te bırakarak, geri döndük. Köylerimizin hâlâ yasak mıntıka olduğunu gördük. Adeta ikinci bir sürgün yaşadık ve Ovacık'ta üç yıl zorunlu ikamet ettik. Bu arada, arazilerimizin başkalarına verildiğini öğrendik. Bize Muş'tan arazi verildi. Kabul etmedik. Bizim gibi onlarca aileye de arazileri verilmedi."
Tunceli Bayındırlık ve İskân Müdürlüğü'nden gönderilen yazıda, "2510 sayılı kanun kapsamında hak sahibi olmuş ailelerin 5543 sayılı kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren iki yıl içinde başvurmaları halinde işlem yapılacağı" bildirildi. Yazı, 79 aileye gönderildi. Aileler, dilekçe verdi. İkinci resmi yazıda ise, 'yeterli kaynak sağlanamadığı için taleplerin karşılanamayacağı' söylendi.
